Uf, jak gorąco!

Z zazdroscią patrzę na dzieci, które do nas przychodzą: mają na sobie kolorowe

koszulki, krótkie spodenki, cieniutkie sukienki. Na główkach mają kolorowe czapeczki

albo kapelusiki. Ja na łebku nie mam nic, ale za to mam futerko, którego w żaden

sposób nie mogę zdjąć. Tak, wiem, że jest milutkie w dotyku, ładnie wychodzi na

zdjęciu, ale teraz jest mi w nim strasznie gorąco.

Dostałem właśnie list od mojego kuzyna z Chin. Napisał mi, że u niego nie jest aż

tak gorąco jak w Polsce i nawet może grać w piłkę. Ale ja jestem w Mińsku

Mazowieckim, gdzie jest straszny upał i dlatego ostatnio w dzień w ogóle mnie n

ie widać. Nawet trochę się martwię, czy aby dzieci, które przychodzą do naszej

filii o mnie nie zapomniały. W nocy, kiedy jest chłodno buszuję po bibliotece i czytam.

W nowej bibliotece będę pewnie bardzo zajęty, więc teraz, w wakacje, troszkę

leniuchuję i nadrabiam zaległości w lekturze, żebym potem mógł doradzać dzieciom.

O, właśnie czytam kilka nowych książek, które niedługo, niedługosieńko znajdą się

na naszych półkach. Wśród nich jest książka o piratach Pani Wandy Chotomskiej.

Wiecie kto to jest Wanda Chotomska? Ja nie wiedziałem, ale Pani Ania mi

wytłumaczyła: to taka straaasznie znana pani, która pisze dla dzieci. I napisała

juz mnóstwo książek, które czytali jeszcze nasi rodzice. Jeśli nie znacie tej pani,

to koniecznie o nią spytajcie. I zajrzyjcie do jej książek.

Ja najpierw przeczytam tę o piratach, którą niedługo będzie można u nas

wypożyczyć. Bardzo chciałbym być piratem: wedug mnie pirat to taki ktoś,

komu nigdy nie jest gorąco, bo zawsze ma blisko dużo wody do ochłody

i pływa po morzach i oceanach w poszukiwaniu najsmaczniejszego bambusa.

Pani Ania kręci głową, że niezupełnie. To jak to jest z tymi piratami? Może wy wiecie?